Benden Bir Tane Daha Olsa

Hürriyet KitapSanat’ta Devrim Yılmaz, Peter H. Reynolds’un “Benden Bir Tane Daha Olsa” kitabını yazdı.

***

‘Nokta’ ve ‘Mış Gibi’ kitaplarıyla tanıdığımız usta yazar Peter H. Reynolds, her anlarını programlamaya çalıştığımız çocukların duygularına tek cümleyle tercüman oluyor: “Keşke benden iki tane olsaydı!”

Bu dilek gerçekleşse çocuklar kendilerinden beklenen mükemmelliğe erişebilirler miydi acaba? Tam da bu noktada, işi başından aşkın Leo giriyor devreye. Çok çalışkan, planlı, aşırı sorumluluk sahibi bir çocuk Leo. Ne var ki aklı fikri yapılacak işler listesinde olup, durmaksızın çalışmasına rağmen işleri bir türlü bitmek bilmiyor. Sonunda bir gün çaresizce kendisinden bir tane daha olmasını diliyor ve dileği gerçekleşiveriyor. Ama yeni gelen Leo yapılması gereken başka işler bulunca üçüncü bir Leo ihtiyacı doğuyor. Üçüncüyü dördüncü, beşinci ve altıncı izliyor. Yedi Leo olduklarında işler de yedi katına çıkıyor. Bir an olsun soluklanabilmek umuduyla yeni Leo’ların gelmesini diliyorlar ama her yeni gelenle birlikte işler de içinden çıkılmaz bir hal alıyor. Ne yeni listeler, ne saatler süren toplantılar çare oluyor. Sonunda on aslan gücünde on Leo oradan oraya koşturup iş yetiştirmeye çalışıyor, ama liste de uzadıkça uzuyor. Ve yine durup dinlenmeye ayıracak bir dakikacıkları bile kalmıyor. Sonuçta değişen tek şey bir Leo yerine on Leo’nun çaresizlik içinde didinmesi oluyor.

Leo’lar kısırdöngüleriyle boğuşurken, “Nereye kadar?” sorusu içimizi kemirmeye başlıyor. İşte bu sırada asıl Leo’nun da gruptan usul usul uzaklaştığını görüyoruz. Böylece Leo, modern zamanların ‘on parmağında on marifet çocuk’ dayatmasının dışına çıkıyor. Çimlere uzanarak bir güzel şekerlemeye ve hayallere dalıyor. Bu sırada kitabın belki de en çarpıcı cümlesi diğer dokuz Leo’dan geliyor; “Yapacağımız işler listesinde düş görmek yok!”

Zamanlarını tıka basa aktivitelerle doldurmakla çocuklara onlarca imkân tanıdığımız yanılgısını yüzümüze vuruyor bu cümle. Hayal kurmaya bile vakti olmayan Leo gerçekte ne istediğini, neyi neden yaptığını, ne amaçla bu kadar çalıştığını bile bilmiyor. Bu yolun onu nereye götüreceğinden habersiz, sadece eline tutuşturulan listeleri, programları uyguluyor. Düş gördüğü için kükreyen dokuz Leo karşısında bu yüzden şaşakalıyor bir an, ama düşün etkisi o çarka dönmesine engel oluyor. Böylece kendi yolunu ve çözümünü buluyor Leo. Öyle bir çözüm ki bulduğu, listeler havalarda uçuşurken uzaklardan sesi geliyor: “Artık bana bir Leo yeter…”

Söz konusu Peter H. Reynolds olduğunda sözcüklerle anlattığından çok daha fazlasını resimlerinde görmeye şaşırmamalı. Harıl harıl çalışan birkaç Leo’ya rağmen çöpe atılmış kedi, sanatçının mizah gücünün sadece küçük bir örneği.

KAYNAK: HÜRRİYETKİTAPSANAT

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir