İdil Pişgin Kitaplığı

İdil PİŞGİN’in peş peşe çıkardığı Thui serisindeki kitap isimleri yeterli cazibeyi yakalıyor ancak içerik için aynı övgüyü yapmak zor.

Bir dede ve çocuğun merkezde yer aldığı bu ince çocuk kitaplarında bir çocuğun büyüme serüvenini okuyoruz.  Ancak okumayı sık bölen didaktik anlatım heyecanı öldürüyor.

Thui her çocuk gibi kendi büyüme tecrübesini yaşıyor.  Bu süreci de ağırlıklı olarak büyüklerinin açıklamaları, nasihatleri ve deneyimleri besliyor. Kısa fragmanların birleştirildiği uzun metrajlı bir film gibi yapıştırmalı duran örgüsü ile kitap, “başka renkte büyümek isteyen” çocukların bile paternalizmden kaçamayacağının sinyalini veriyor.

Thui’yi anlayan tek kişi Dede’sidir. Muzip bir kişiliği vardır. Thui’nin tek gerçek dostu ve sırdaşıdır. Ancak dede kitapta Thui’ye akıl hocalığı yapmaktan kendini koruyamıyor. Çünkü yazar karakterlerini didaktik bir uslupla konuşturuyor. Ne dedenin ne de Thui’nin günahı var.

“Başka Renkte Büyümek” ile gerçekten de çocuğa göre kurgulanmış, yetişkinlerin büyüme felsefesine itiraz eden bir metin umduk. “Özgürlüğü Kırmızıya Çalan”da ise okulun çocukluğu nasıl tekdüze ettiği  ve bu yüzden de çocukluğu bitirdiği mesajını okuduk. Okula başlayacak yaşa gelen ama öğretmen demesi gereken kişiye “teyze” diyerek öğretmenin kim olduğunu bilmeyen bir karakterle yazar epistemolojik bir düşüş yaşatıyor kahramanına. Okulun sıkıntıları tam da istediğimiz gibi deşifre ediliyor bu kitapta ancak bir çocuğun yürek atlasını görme iddiası abartı duruyor yahut dile başarılı bir şekilde yansımıyor.

İdil Pişgin’in Thui’ye ve diğer tüm çocuklara bir şeyler öğretme kaygısı gütmeden yazması onu daha iyi bir yazar yapacaktır.

bty

 

Bir cevap yazın