Noktalama İşaretleriyle Zorlu İlişkimiz

Noktalama işaretleri hakkında eğlenceli, merak uyandıran ve tarihsel bir yazı okumak isteyenler buyursun:

“Bazen oldukça sinir bozucu olabilen bu küçük işaretlerin kimi büyük yazarları çıldırma eşiğine sürüklediği bile olmuştur. George Bernard Shaw kesme işaretini “kaba basil” diye nitelemişti, Pygmalion oyunundaki çoğu yerde kullanmamayı seçti. Shaw tirelere de pek saygı duymazdı, onları “miskinlerin en büyük noktalama sığınağı” ilan etmişti. Gertrude Stein daha da ileri giderek neredeyse bütün noktalamalardan feragat etti. Stein’e göre soru işareti sığırlar için iyi bir damga olabilir ama bir sorunun soru olup olmadığı anlaşıldığı için bu işarete metinde yer yoktur, ünlemle tırnak da gereksiz ve çirkindir, iki nokta üst üste ve noktalı virgülse temelde kendini beğenmiş virgülden başka bir şey değildir.

Günümüzde virgüle de eskisi kadar muhtaç değiliz. Çoğumuz noktalama işareti olmaksızın mesajlaşabiliyor, tweet atabiliyoruz. Dilbilimci John McWhorter mesajlaşmayı “parmaklarla konuşma” (fingered speech) olarak tanımlıyor. Kısa dijital mesajlar doğası gereği resmi yazışmalardan farklı olduğu için insanlar mesajlaşırken virgüle pek ihtiyaç duymuyor. Yaygın görüş, virgülün gündelik iletişime nispeten ciddi bir ifade kattığı yönünde. McWhorter resmi yazışmalar dahil bütün yazı dilimiz virgülsüz olsa dahi berraklığın yitirilmeyeceğini öne sürüyor.”

YAZININ DEVAMI VE KAYNAK: OGGİTO